Kamusta kayong lahat.
Ito si Enta.
Ika-anim na araw na ngayon ng pagpapakilala sa aming mga teknikal na trainee mula sa Vietnam!
Pero nakauwi na ako lol
Kaya ang bilang ng mga araw ay parang 'Bahagi 1' at 'Bahagi 2', lol
Hindi talaga ako makakayanan ng ganun nang ilang araw nang sunod-sunod. Makakatanggap ako ng napakaraming tawag na parang tanga, at ang bayarin sa telepono ko ay magiging bangungot, lol.
Sa bahaging ito, ipinapakita namin sa inyo ang tapat na pananaw ng mga Vietnamese na teknikal na intern.
Ito ang bahagi tungkol sa kung ano ang pinakamahirap na nararanasan ng mga totoong Vietnamese na teknikal na intern kapag pumupunta sila sa Japan.
1. Ang bilis ng mga Hapon
2. Mga teknikal na termino
3. Mga diyalekto
4. Pinaikling salita
Lahat ay nakasalalay sa mga salita.
Mag-aaral sila sa isang paaralan ng wikang Hapones. Gayunpaman, medyo mabagal ang takbo ng Hapones na kanilang pinag-aaralan doon.
Una sa lahat, mag-aaral ako ng wikang Hapones para masanay ako sa wika.
Sinasabi ng isang Hapones, 'Ito ay panulat.'
Kapareho lang ito ng pagkatuto niyon.
Mag-aaral ako ng Hapon sa antas na iyon sa loob ng anim na buwan.
Higit pa rito, magalang lamang siyang magsalita.
At pagkatapos pupunta ako sa Japan.
Doon nagsisimula ang mabigat na trabaho, ngunit tila ang pangunahing problema ay masyadong mabilis ang pagsasalita ng Hapon para maintindihan nila.
Kaya, kung ang kumpanya ninyo ay may mga teknikal na intern, pakisubukang magsalita nang dahan-dahan hangga't maaari sa kanila.
Kung gagawin mo iyon, tiyak na makakatawid ito!
Susunod, ilang teknikal na termino.
Halimbawa, mga nozel, mga spray gun, at mga packer.
Pagdating sa mga anchor, napakarami talaga nila! lol
Ito ay isang angkla, iyon ay isang angkla, at ito rin ay isang angkla.
May mga pagkakataon na kahit ang mga Hapon ay napapaisip ng 'Ano??', hindi ba?
Ang puntong ito ay kailangang ipaliwanag nang maingat at sa pare-parehong paraan.
Masalimuot ang mga diyalekto, hindi ba?
Ganito rin para sa amin. Mahirap ang mga diyalekto.
Siya ay isang tagasalin na nagtapos ng kanyang teknikal na internship sa Lalawigan ng Toyama ilang taon na ang nakalipas at bumalik sa Vietnam—at nagsalita siya ng diyalektong Toyama, lol.
Akala ko, 'Isang Vietnamese na nagsasalita ng diyalektong Toyama, lol!', pero dahil tagahanga ako ng mga diyalekto, nakaramdam ako ng kaunting koneksyon.
Sa mga paaralan ng wikang Hapones, natututo ka ng pamantayang Hapones.
Gayunpaman, kapag isinalin ang teksto sa lokal na wika ng rehiyon kung saan ito ginagamit, natural na ito ay maisasalin sa Hapones na may malakas na diyalekto kung ang nasabing rehiyon ay may malakas na diyalekto.
Halimbawa, ang karaniwang Hapones na pariralang 'It's all right' ay nagiging 'Yoka desu yo. Yoka yo. Yoka' sa diyalektong Kagoshima.
Sa karaniwang Hapones, ang "Are you all right?" ay isinasalin bilang "Yoka desu ka? Yokake? Daijokke?" sa diyalektong Kagoshima.
Hindi iyon maiintindihan ng karaniwang mga Hapon, hindi ba? lol
Ginagamit namin ng mga Hapon ang huling pag-ikli na ito nang medyo kaswal, pero malamang hindi ito maiintindihan ng mga dayuhan.
Pinapaikli rin iyon sa diyalektong iyon, hindi ba?
May tatlo lang sila para sa 'Ayos lang', alam mo. (Dayalek ng Kagoshima)
Itinuturo sa kanila na sabihin, 'Maraming salamat.'
Gayunpaman, sinasabi ng mga Hapon ang 'arigatou'. May ilan pa nga na nagsasabi ng 'arigatou-san'.
Ang 'Huwag mong gawin iyon' ay ipinapahayag bilang 'Akan, hindi.'
Higit pa rito, dahil isinasaalang-alang din ang mga dialektal na pagkakaiba kasama ang kolokyal na wikang ito, sa tingin ko ay talagang mahirap.
Karamihan sa mga Hapon ay nagsasalita gamit ang kombinasyon ng kanji, hiragana, katakana, at mga diyalekto.
Ginagamit ko ito nang normal, pero talagang nakakatawa naman, hindi ba?
Depende sa kung paano mo ito ipapahayag, maaari itong mangahulugang pareho o iba.
Sa tingin ko, kaya nga marami ang malabong termino, lol
Kailangang maging mulat ang mga kumpanya at ang kanilang mga empleyado sa nabanggit sa itaas.
Kung alam mo kung paano makipag-usap sa kanila at kung paano sila turuan, walang duda na lubos na gaganda ang kanilang pag-unlad!
Hindi naman sa hindi sila nag-aral nang sapat, at
Ipinapakita lang nito na kailangan din nating mga Hapon na mag-aral!
Hindi sa anumang paraan nangangahulugang mas mataas ang mga nasa posisyon ng pagtuturo.
Kung maaari tayong matuto sa isa't isa at lumago nang magkakasama, maaayos na natin ang lahat.
Hindi mo ba iniisip na kung babaguhin lang ng mga Hapon ang paraan ng pagtuturo o pagsasalita nila, lubos na gaganda ang kanilang kasanayan sa wikang Hapon?
Sa kasamaang palad, may ilang tao na nagmamaliit sa mga Vietnamese.
Irekomenda ko sa sinumang nagsasabi niyan na subukang maglakbay sa Vietnam nang mag-isa.
Wala talaga akong kahit kaunting ideya kung ano ang pinag-uusapan mo. Dapat ay naiintindihan mo kung ano ang nararamdaman nila.
Magkita tayo mamaya.
P.S. Sa isa sa aking mga naunang artikulo, isinulat ko ang tungkol sa prinsipyo ni Mehrabian.
Sa tingin ko, ang dahilan kung bakit nagagawa ng mga Vietnamese na magpatuloy sa kanilang trabaho dito sa Japan ay dahil ipinatutupad nila ang Batas ni Mehrabian, lol.
